مُـجـــن؛ دیار شفیق، خاک حبیب

اول آرد و نمک را به میزان معین با هم مخلوط کرده و ورز می دهیم تا خمیری یکدست و یکنواخت به دست آید و بعد به صوره گوله های متوسط در می آوریم( در اصطلاح محلی گُنده می گیریم) .   

دوم: لازم نیست به خمیر استراحت بدهیم و این گِنده ها را با نواکّن (وردنه)باز می کنیم و با چافو به چند قسمت برش می دهیم:    

سوم:

 سپس این برش ها را در قسمت اول چرخ رشته کنی وارد کرده و بعد اهرمش را پس از  تنظیم درجه اش که چقدر نازک یا کلفت باشد می چرخانیم و وقتی از لای چرخ بیرون آمد روی تمامی سطح آن آرد پاشیده تا بهم نچسبد و به صورت نواله ای تا می زنیم و کنار می گذاریم.

چهارم: وقتی همه ی برش ها را به همین صورت در دستگاه نازک کرده و تا زدیم دوباره اهرم چرخ را در قسمت اول جرخ گذاشته و این برش ها روی چرخ می گذاریم و همینطور که اهرم را می چرخانیم به آهستگی  تای خمیر را باز کرده و از طرف دیگر هم خمیر را که چرخ به صورت رشته درآورده است با دست برداشته و روی بندی که قبلا آماده کرده ایم پهن می کنیم تا خشک شود.سپس جمع کرده و د آش رشته استفاده می کنیم.

تتمه نوشت: این رشته ی خانگی نسبت به رشته های صنعتی موجود در بازار  بسیار کم هزینه، سالم و بهداشتی است و در آش رشته هم بسیار خوشمزه، نرم و خوش طعم است. از این گذشته، استفاده از فرآورده های دستی که توسط بانوی خانه تهیه می شود به اعضای خانواده حس خودباوری و موثر بودن می دهد.